O堯w (Pb)

W ko軼iach o堯w jest akumulowany zar闚no w postaci zwi您k闚 koloidalnych, jak i krystalicznych, ale mo瞠 przechodzi z powrotem do krwi, zw豉szcza pod wp造wem zaburze metabolicznych (np. w przypadku niekt鏎ych chor鏏 infekcyjnych, kwasicy lub wzmo穎nych proces闚 ko軼iotw鏎czych), a tak瞠 proces闚 psychicznych.

W豉sno軼i

Zatrucie o這wiem to: brak apetytu, kolki i skurcze, nadci郾ienie t皻nicze krwi, nerwowo嗆 O堯w blokuje enzymy bior帷e udzia w syntezie hemoglobiny, przy酥iesza niszczenie erytrocyt闚, hamuje wbudowywanie wapnia w struktury ko軼i, prowadz帷 do ich os豉bienia. Blokuje enzymy o鈔odkowego uk豉du nerwowego bior帷e udzia w syntezie neurotransmiter闚 (przeka幡ik闚 nerwowych), utrudnia wch豉nianie jodu niezb璠nego do prawid這wej czynno軼i tarczycy. Do organizmu cz這wieka o堯w dostaje si przez uk豉d oddechowy i przew鏚 pokarmowy, a stopie jego kumulowania jest uzale積iony od wielu czynnik闚, w鈔鏚 kt鏎ych jest sk豉d po篡wienia oraz w豉軼iwo軼i osobnicze. 字ednie pobieranie o這wiu przez doros貫go cz這wieka szacowane dla r騜nych kraj闚 wynosi 320-440mg/dob.

Nadmiar

O堯w tworzy toksyczne z這gi w organizmie wywo逝j帷 liczne dolegliwo軼i i choroby. Uszkadza i niszczy krwinki czerwone, enzymy, w徠rob, powoduje utrat apetytu, wywo逝je kolki skurcze mi窷niowe z objawami paralitycznymi w陰cznie, uszkadza nerki, powa積ie podnosi ci郾ienie krwi. Kumuluje si w tkance m霩gowej, co manifestuje si nerwowo軼i, niewyr闚nanym temperamentem i zaburzonym zachowaniem. O堯w wprowadzony do organizmu przechodzi prawie w ca這軼i do krwi i 陰czy si z bia趾ami osocza. Cz窷 jego podlega odk豉daniu w ko軼iach i tkankach mi瘯kich, a reszta zostaje wydalana. W ko軼iach o堯w jest akumulowany zar闚no w postaci zwi您k闚 koloidalnych, jak i krystalicznych, ale mo瞠 przechodzi z powrotem do krwi, zw豉szcza pod wp造wem zaburze metabolicznych (np. w przypadku niekt鏎ych chor鏏 infekcyjnych, kwasicy lub wzmo穎nych proces闚 ko軼iotw鏎czych), a tak瞠 proces闚 psychicznych. Uruchomienie nierozpuszczalnych zwi您k闚 o這wiu i wzrost zawarto軼i we krwi mo瞠 nast徙i po wielu latach od okresu nara瞠nia na ten metal. O堯w nagromadzony w tkankach nie powoduje pocz徠kowo zatrucia; do 90 % pobieranego metalu jest odk豉dane w ko軼iach. Do narz康闚 najbardziej nara穎nych na toksyczne dzia豉nie o這wiu nale膨: w徠roba, nerki, szpik kostny i m霩g. Interakcje zachodz帷e mi璠zy o這wiem a innymi pierwiastkami mog mie istotny wp造w na zaburzenia metabolizmu pierwiastk闚 niezb璠nych dla zdrowia cz這wieka. Og鏊ne antagonistyczne dzia豉nie o這wiu na inne metale wi捫e si z ich powinowactwem do tworzenia po陰cze z bia趾ami, a szczeg鏊nie z metionin. Wzrost zawarto軼i o這wiu przyspiesza wydalanie 瞠laza i miedzi. O堯w hamuje powstawanie ceruloplazminy, kt鏎a bierze udzia w metabolizmie 瞠laza i miedzi. Podniesienie poziomu miedzi w diecie obni瘸 sorpcj o這wiu. Antagonizm w uk豉dzie Pb-Zn sprz篹ony jest dodatkowo z metabolizmem miedzi i dzia豉 na zasadzie podobnego mechanizmu. Zwi您ek zachodz帷y pomi璠zy o這wiem i selenem polega na wt鏎nym efekcie powstawania s豉bo rozpuszczalnych selenk闚 Pb, kt鏎e podlegaj akumulacji w w徠robie i nerkach. Antagonistyczny wp造w wapnia i fosforu na pobieranie o這wiu przez organizmy zwierz璚e i cz這wieka ma du瞠 znaczenia praktyczne. Obni瞠nie poziomu obu pierwiastk闚 w diecie powoduje wi瘯sz akumulacj tego metalu, zw豉szcza w ko軼iach.